"Acting is not acting" zeggen de goeroe's in Amerika. Marlon Brando, Al Pacino en Johnny Depp bijvoorbeeld, zijn acteurs die "niet acteren" als techniek gebruiken om te acteren. Ze beleven en komen daarom zeer dicht in de buurt van een levend persoon. En daarom is het zo fijn om naar ze te kijken.
     Maar als goed acteerwerk lijkt op de werkelijkheid, dan is de werkelijkheid één groot toneelspel. Want laten we eerlijk zijn, de mens acteert elke dag; zeggen dat je naar de wc moet om een gesprek af te kappen, je vriendin zweren dat die broek haar Ècht niet dik maakt, lachen om de "grap" van je baas... Je komt er mee weg, denk je. Maar het is waarschijnlijker dat jouw gedachten je verraden. Die gedachten worden namelijk geuit in je ogen, je mimiek, je intonatie en de bewegingen van je lichaam.
     Dit controleren van de gedachten staat aan de basis van "not acting". Gelukkig is het erg vermoeiend om constant je gedachten te controleren, want anders zou het niet leuk meer zijn om naar mensen te kijken. In de metro, in de trein, op het perron of elke ander moment dat je even niks hoeft te doen. Het is soms één grote soap, alleen zijn de acteurs in dÈze soap veel beter.
     Erg ver hoeven we dus niet te zoeken om van toneelspel te kunnen genieten. Je staat namelijk midden in het grootste en beste theater van de wereld. Soms ben je toeschouwer, vaker een speler. Maar één ding is zeker, je wil en kan het niet missen.
Geniet ervan!